Ας ξεκινησουμε λοιπον!

Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή (τουλάχιστον τα τελευταία 5-6 χρόνια), θυμάμαι τους περισσότερους συναδέλφους και μη, να αναφέρονται με ελπίδα και προσμονή στο νέο έτος, να εύχονται βελτίωση της κατάστασης, να προσδοκούν ανάπτυξη (αφού πλέον έχουμε βρει «πάτο») κ.ο.κ.

 

Να σας πω την αλήθεια, όλο αυτό το σύστημα με έχει λίγο κουράσει. Με έχει κουράσει γιατί από τη μία δεν είναι τίποτα περισσότερο από ευχολόγια, και από την άλλη, επαναλαμβάνεται με εξωφρενικά σαδιστικό τρόπο, κάθε χρόνο.

 

Τόσο πολύ είχε αρχίσει να με ενοχλεί, που μπήκα στον πειρασμό να ετοιμάσω ένα λιγότερο «χαρούμενο» editorial… Γιατί, αν κάτσεις και αναλύσεις το τι πραγματικά συμβαίνει, μάλλον χρειάζεσαι μερικά βάλιουμ για να το αντέξεις και μερικά zantac για να το… χωνέψεις.

 

Anyway, αποφάσισα να απέχω από τη μιζέρια με την οποία οι περισσότεροι φλερτάρουν, οπότε προτίμησα να προσπαθήσω να δω την πιο θετική πλευρά των πραγμάτων.

 

Ας ξεκινήσουμε από τα πιο… τεχνικά θέματα. Οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν και μάλιστα με λιγότερα χρήματα απ’ ότι υπολογίζονταν, αλλά και με σημαντική Untitled-1συμμετοχή ιδιωτών. Αυτό μπορεί να ακούγεται κάπως φλύαρο και αδιάφορο για τον απλό πολίτη, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Υποκρύπτει μία σοβαρή ελπίδα, αφού σε τεχνικό αλλά και συμβολικό επίπεδο είναι μία εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη. Οι άνθρωποι που βάζουν τα λεφτά τους σε ένα τέτοιο σύστημα, αφενός το έχουν μελετήσει, αφετέρου θεωρούν πως αξίζει το ρίσκο που παίρνουν – και μιλάμε για ρίσκο μερικών δις Ευρώ…

 

Φυσικά, το πως και αν αυτά τα χρήματα θα περάσουν στην επονομαζόμενη πραγματική οικονομία, είναι ένα άλλο θέμα, αλλά και πάλι προτιμώ να συζητώ για το «πως» και το «αν», παρά για το ότι δεν υπάρχουν καν χρήματα για να περάσουν προς τα κάτω!
Ένα δεύτερο θετικό στοιχείο, είναι το γεγονός ότι η κοινωνία είναι λιγότερο ανήσυχη απ’ ότι στο παρελθόν και σίγουρα, πολύ λιγότερο απ’ ότι θα περίμενε κανείς (ή και απ’ ότι θα έπρεπε σύμφωνα με πολλούς). Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να μεταφέρω κάποιο πολιτικό κλίμα σε αυτήν τη στήλη (δεν είναι αυτός ο ρόλος της), οπότε απλά επισημαίνω το γεγονός. Η ύπαρξη του τελευταίου από μόνη της, είναι εξαιρετικά σημαντική και σίγουρα δεν μπορεί να αγνοηθεί από κανέναν. Όπως ακριβώς δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί και το ακριβώς αντίστροφο.

 

Το πιο σημαντικό στοιχείο αισιοδοξίας όμως -τουλάχιστον κατά την άποψή μου- είναι το feedback που παίρνω από την ίδια την αγορά. Οι μεγάλες γκρίνιες έχουν μειωθεί σημαντικά και οι επιχειρηματίες αφενός έχουν βρει κάποια ισορροπία (όχι μόνο τώρα, αλλά τους τελευταίους 18-24 μήνες). Παράλληλα, έχουν γίνει πιο δημιουργικοί και πολύ πιο εξωστρεφείς, δείχνοντας τον δρόμο και σε πολλούς άλλους.

 

Δεν θα ήθελα να εκβιάσω περισσότερο θετικισμό, γιατί στο τέλος, το μόνο που θα καταφέρω, είναι να γίνω μάλλον γραφικός και αιθεροβάμων, οπότε θα μείνω σε αυτά τα ολίγα, προτρέποντάς σας να δείτε και εσείς θετικά το μέλλον. Σε τελική ανάλυση, αυτό το μέλλον είναι ό,τι καλούμαστε να δημιουργήσουμε για τα παιδιά μας, τα οποία δύσκολα θα τα καταφέρουν χειρότερα από εμάς.

 

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν!